Yine mi çiçek?

14 Tem 2013 Pazar Elif Ş. Sırbistan, Ukrayna, çiçek
Kalenic Pijaca

Eğer Antalya'da ya da çiçek yetiştirilen başka bir şehirde yaşamıyorsan, Türkiye'de çiçek çok pahalı. Hele ki İstanbul'da.

Çiçek zaten çiçekçilerin tekelinde. İstanbul'da doğrudan üreticiden çiçek almak için tek yol sabahın 6'sında kalkıp mezata gitmek. O zaman da bir demet değil, 100'er tane alman gerek. Düğünün, nişanın yoksa o kadar sayıda çiçeğe de ihtiyacın yok.

Bir demet çiçek alacaksan ya çiçekçi dükkanına ya da bazı köşe başlarında veya iskelelerde duran seyyar çiçekçilere gidiyorsun. Ne zaman, nereden alındığı, ne koşullarda saklandığı belli olmayan çiçekler için, satıcının o anda aklından geçen fiyat neyse onu ödüyorsun. Bazı seyyar satıcılar iyice çakallığa vuruyor. Üç buruşmuş gülden yaptığı demeti suratına uzatırken 5 lira olduğunu söylüyor, satın almayı kabul edersen de o fiyatın demet için değil, gülün tanesi için olduğunu öğreniyorsun.

Bunun alternatifi ise internet siteleri. En azından fiyat belli. Bu sefer de en kalitesiz ve bayat ne bulurlarsa o geliyor. 10 güle indirimde 25 lira + KDV ödüyorsun. Gelen gülün boyu 15 cm, üstündeki kıytırık beş on yaprak da ertesi günü görmeden dökülüyor. Şikayet edince özür dilemek için aynısından yeniden gönderiyorlar. O değil ertesi günü, akşamı görmüyor.

Kalenic Pijaca 2
Kalenic Pijaca 3
Kalenic Pijaca 1

Oysa Antalya'da çiçek almak çok sıradan bir şey. Her pazarda, mevsimine göre ne yetişiyorsa var. Domates, salatalık, biber... alırken bir demet de çiçek alıyorsun. Artık mevsimin durumuna göre 3 liraya, 5 liraya. O hafta seçtiği kavunun, karpuzun tatlı çıkmasıyla övünen babam, çiçeğin de güzel kokmasıyla övünüyor. Memnun kalırsan ertesi hafta yine aynı pazarcıyı bulup bir demet daha alıyorsun. Yemek masasının üstünde, salonun köşesinde hep çiçek oluyor.

Çiçek olmalı da zaten. İnsan yaşadığı yeri güzelleştirmek ister. Çiçekten daha güzel ne var ki? Ama işte başka yerlerde o kadar pahalı olunca, çiçek lüks oluyor. Evlerde artık 100 küsur ekran televizyonların olması olağan, ama çiçek olması olağanüstü.

Türkiye dışına çıktığımdaysa sokakta o kadar çok insanın ellerinde çiçekle gezmeleri şaşırtıyor beni. Sonra fark ediyorum ki oralarda da pazarlarda çiçek var. Yukarıdaki fotoğraflar, Belgrad'daki Kalenić Pijaca'dan. Aşağıdakilerse Odessa'daki Privoz pazarından.

Privoz pazarı 2
Privoz pazarı 3
Privoz pazarı 1

Burada bir noktayı atlamamak lazım. Bugün itibariyle asgari ücret Sırbistan'da 21.000 dinar (477,37 lira), Ukrayna'daysa 1.147 grivna (274,87 lira). Buna rağmen insanlar evlerine çiçek götürebiliyorlar. Eve çiçek almak onlar için bize nazaran çok olağan.

Görebildiğim birkaç ülkede daha öyle. Keşke hepsinin fotoğraflarını çekebilseydim. İtalya'da bile, devasa güllerin 10 tanesinin 4 avroya satıldığını gördüğümde şaşırıp kalıyorum, aklım almıyor.

Türkiye'de bir yerlerde bir hata olmalı. Çiçek piyasasındaki üreticiler uyumlu eylemle fiyat mı arttırıyorlar, tahmin edemediğim nedenlerden maliyetler mi fazla yüksek bilmiyorum. Kültürümüzde eve çiçek almak yok, gibi bir iddiayı da kabul edemiyorum; çünkü az önce de anlattığım gibi, çiçeği ucuz bulabildiğimiz yerlerde var.

Buna bir çözüm bulmak lazım. Çiçek istiyorum!